دانلود سریال A Hundred Memories 2025

من واقعا خیلی سریال و دوست داشتم ولی ترجیح میدادم نقش جه پیل رو جونگ هیون بازی میکرد با اینکه البته انقدرا هم بازی نامجون بد نبود به خاطر ظاهر سردش شاید به بعضیا حس خوبی نداده بازیش ولی من بدمم نیومد اونجور که بقیه گفتن

به نظرم سریال قشنگی بود و در حق نقش اول مرد یکم ناحقی میکنن دوستان، اونقدرا بد نبود بنده خدا.

چقدرررر عاشق این سریال بودم و دلم ریواچش رو میخواد😭😭😭
همه چیز این سریالو دوست داشتم همه بازیگرا رو و همه روابطش رو
از دوستی دوتا دخترا تا روابط عاشقانه اش و نحوه بهم رسیدنشون
جوری که تا آخر نمیدونستیم کی قراره به کی برسه 🙂
دلم برای روزایی که اینو میدیدم تنگ شده

بازیگر جونگ هیون واقعا حیف و میل کردن🙃
حقش این نقش ساده و مظلوم نبود

من عاشق حال و هوای داستاناییم که توی دهه 1980 هستن😍
این سریالم خیلی زیاد دوست داشتم و خوشم اومد☺️ و رفت تو لیست سریالای مورد علاقم🥰😍
تنها چیزی که رو مخم بود اکت های هونامجون بود. به نظرم هنوز خیلی زوده که نقش اصلی بگیره😣 توی سکانس های ساده و روزمره خوب نیست چه برسه به عاشقانه🥲
وونجونگ رو بین بازیگرای جدید خیلی زیاد دوست دارم😍 خیلی خر و کیوته🤏🏻🥹

یعنی برعکس بازیگرای فیلم، اکت بازیگر نقش جه پیل به طور مضحکی سطح پایین بود و نمیشد خوشحالی و ناراحتیش رو نشون بده، یعنی اولین بار بود که یکی بدتر از گلزار داشت بازی میکرد، غیر از ویژوال هیچ چیز مثبتی نداشت

اگر کسی که با اکس دوست صمیمیش رابطه داره و میخواد که دوستی اش با دوست صمیمیش هنوز برقرار باشه یا باید معتقد به تعدد زوجات باشه یا عذر میخوام فتیش تری…ام داشته باشه!!!
هیچ توجیه دیگه نداره
امریکن استایل و این چیزا رو بریزید دور چون خود آمریکایی ها هم اینطوری نیستن!

چرا فک میکنی این جه پیل رو مجبوری آوردن سر فیلمرداری انگار زورش میاد و معذبه که بازی کنه همشم دندوناشو روهم میزاره و حرف میزنه وای اصلا میبینمش اعصابم به هم میریزه

ترو جون هرکسی که دوست دارین فقط دقت کنین به طرز دیالوگ گفتن نقش اصلی مرد(جه پیل) یا موقع عصبانیتش ادم نمیدونه بخنده یا عصبی بشه 😕😕😕😕😕😕😕😕😕

چرااا نباید جونگ هیون نقش اول باشه به این خوبی با اون کارنامه درخشان نمونه ش اقای ملکه
اصلا شیمی که جونگ هیون با یونگ ره ساخت جه پیل اگه یه سریال صد قسمتی هم میساختن نمیتونست کاری که جونگ هیون کرد و بکنه
ولی این جه پیل شده نقش اول تمام صحنه های این بشرو زدم جلو انقد که طرز دیالوگ گفتنش رو مخم بود😑😑😑😑😑😑

اون پسره عینهو مارمولک باید نقش اصلی باشه
بعد جونگ هیون جزو ساپورت رولا حیف استعداد این بشر
مردم کره نتیزن های لعنتی خیلی کثافتین
واقعا حالم بهم خورد کاش نگاه نمیکردم اه اه اه چندش🤮

بابا لنگ دراز به عشقش نرسید
بقیه برن به درک حال بهم زنا
این سریال تنها سریالی بود که از نقشای اصلی بدم اومد
نویسنده حالمو بهم زدی

نمیدونم سندرم نوستالژیکه یا چی هر وقت سریالی میبینم که یه بازه زمانی گذشته رو نشون میده حالم گرفته میشه انگار خدا بهم یه زندگی نرمال و عادی توی دهه ۸۰ و ۹۰ بهم بدهکاره انگار آدم دنیای مدرن نیستم 💔
این حس رو حتی وقتی سریالای ۲۰۲۰ به قبل رو میبینم هم دارم دلم برای اون موقع ها تنگ میشه و گریم میگیره
فک کنم توانایی لذت بردن از لحضه حال رو ندارم 🙂

دوستان این سریال تا اخر کیس داشت؟
من چند از قسمت 3 تا 10 رو از نماشا و اپارات دیدم، میخوام بدونم این دوتا حذف و سانسور میکنن سریال هارو یا نه!؟

بابالنگ دراز عزیزم

دوستان این سریال راجبه چیه چند تا صحته ازش دیدم کراش دو دختر رو یه پسره؟یا قضیه کاملا فرق میکنه؟

اخرش کی به کی رسید؟

به نظرم تو قرار اول جه پیل از یونگ ری خوشش اومد. ولی چون سانگ چول هم از یونگ ری خوشش اومده بود جه پیل بیخیال شد و رفت طرف جونگهی

راجع به رابطه‌ی جونگ هی و جه پیل

کیم دا می ثابت کرد که

چقدر هیت نسبت به جه پیل هست 🤔 جالبه واقعا
خیلی شخصیت اوکی بود که
مارمولک نبود خدایی 😂😐
یه زمانی از

دیروز سریال و شروع کردم و امشب تمومش کردم و میتونم بگم جز بهترین سریال هایی بود که تو دو سه ماه اخیر دیدم
سریالی پر از حس خوب ؛ سریالی که سر تقریبا ۹۰ درصد قسمت هاش چشمام پر از اشک میشد و قلبم سر شار میشد از احساساتی که خیلی برام قابل لمس بودن
رفاقتی به معنای واقعی که شاید تو دنیای واقعی کم ببینیم یا اصن نبینیم .
آدم هایی که با وجود مشکلات شخصی و درونی که داشتن برای هم مرهم میشدن یه جا یکی از کاراکتر های فرعی ی دیالوگی میگه که خیلی قشنگه و محتواش اینه : فکر نمیکردم چیزی قوی تر از خون باشه !
ولی این سریال نشون داد برای خانواده بودن نیاز نیست که هم خون همدیگه باشیم . یبار به تراپیستم گفتم گاهی فکر میکنم وقتی خانوادم هوامو ندارن کس دیگه هم هوامو نداره و اون بهم گفت که بعضی وقتا یه دوست میتونن از خانوادت بهت بیشتر کمک کنن 🙂

تو سبک این سریال، سریال های دیگه ام دیدم ولی نمیتونم بگم این مث اونا بود دقیقا ؛و این سریال برام خاص شد

شخصیت یونگ ری رو خیلی دوست داشتم و یه جورایی منو یاد خودم مینداخت؛

رفاقت سونگ هی و یونگ ری برای همیشه تو ذهنم حک میشه ؛ سونگ هی و یونگ ری که مث دوتا خواهر تو سخت ترین شرایط هوای همو داشتن و حتی بهترین لحظات عمرشون و باهم بودن
دوستایی که به جای حسادت بهم دیگه ، پشت هم وایسادن ، به خاطر همدیگه از خودگذشتگی کردن و نذاشتن چیزی رفاقت شونو از بین ببره :)))
به نظرم‌معنای واقعی “رفاقت” رابطه سونگ هی و یونگ ری بود

شخصیت سونگ هی رو هم خیلی دوست داشتم ؛ خیلی خوشحالم که نویسنده و کارگردان نخواستن به خاطر جذابیت سریال ازش یه آدم بد بسازن . سونگ هی شخصیتی بود

و به نظرم شخصیت سونگ هی و یونگ ری مکمل همدیگه بودن 🙂

و اما جه پیل ؛ برام شخصیت جالبی داشت مث بقیه شخصیت های مرد کیداما نبود و برام قابل درک تر بود به عنوان یک پسر و خیلی خوشحالم برای بازیگر مردش و امیدوارم بیشتر پیشرفت کنه

جو هیون هم خیلی شخصیت جالب و دوست داشتنی داشت :)))

روابط مامان یونگ ری با دوستای یونگ ری خیلی قشنگ و لذت بخش بود .
حتی داداش سونگ هی که با

در کل به شدتتتت سریال و دوست داشتم ؛ سریال پر از قشنگی ،حس خوب ، احساسات عمیق ، وایب خوب ، مفاهیم ارزشمند و روابط جالب بود . حتی موسیقی متن سریال هم با دقت انتخاب شده بود و کارگردانی و نویسندگی و شخصیت پردازی ها بی نظیر بودن
به عنوان کسی که در سریال دیدن سختگیره میتونم امتیاز ۹ از ۱۰ ( دلی ۱۰ از ۱۰ :)) ) رو بدم بهش

پ ن : سریال رو کاملا اتفاقی دیدم و برای دیدن اش خیلی دو دل بودم خوشحالم که دیدمش ❤️

تا نیمه های سریال دوست داشتم ولی از اون به بعد دیگه جذاب واسم نبود و قسمت های آخرم‌ روی دور تند دیدم 😕
در کل خیلی دوستش نداشتم.

تا نصفه دوسش داشتم از جایی که رفت به هشت سال بعد دیگه قشنگ نبود

فوق العاده بود با پایانی منطقی و قشنگ 💘🫂
چندین بار یه سری سکانساشو میبینم 🥰