دانلود سریال When Life Gives You Tangerines 2025

جالبه لی جونیونگ حتی تو لیست مکمل نیست ولی معلوم ترین و عاشق ترین بود کاراکترش بوماااااا 🥲🥲🥲🦊

نسخه زیرنویس فارسی چسبیده دانلود نمیشه! ارور ۵۰۴
یه سریال دیگه رو امتحان کردم مشکلی نداشت
ولی این نمیشه

لینک قسمت پنج به بعد خرابه

فوق العاده ترین زیباترین غمگین ترین شادترین و هرچه ترین درجه یک تو دنیا هست مال این سریاله
امشب تمومش کردم همه چیشون تا اعماق قلبم نفوذ کرد عشقشون شادیشون غمشون
تمام لحظات رو باهاشون حس کردم ،خندیدم گریه کردم و واقعا یه نگاه جدید به زندگی و فرصت بودن کنار بابا مامانم و خانوادم پیدا کردم
بینهایت خوب بازی کردن و مطمئن هستم که بازم میام و میبینمش و از یاد آوریش لذت میبرم

اینقدر با احساس بود اینقدر عالی بود اشک و لبخند بغض یه زندگی واقعی اومد روی صفحه ی نمایش
انتخاب بازیگرش به شدت عالی بود
میتونم بگم برترین بود در سال ۲۰۲۵
ولی نمیدونم چرا برای کاراکتر جون یونگ که برای آیو تو اون برف گریه کرد اشک ریخت پاهای سردشو گرم کرد و اون خداحافظی عاشقانه ی آخر چقدر گریه کردم

از قشنگ ترین و به یادماندنی ترین سریال های عمرم شد 😍🥲
بارها باهاش اشک ریختم و خندیدم و حس خوب گرفتم با همه وجودم..
خوشحالم که این شاهکار رو تماشا کردم و بهش فرصت دادن و اولش رهاش نکردم و حالا به همه پیشنهاد میدم ، درواقع نمایش زندگی واقعی بود به دور از کلیشه ها ، مجموعه ای شادی و غم های به هم پیوسته … مطمئنم در آینده بارها و بارها دوباره می بینمش ، هنوز دلم نیومده قسمت آخر رو حذف کنم و چند بار دیدمش تو این یکی دو روزه 😍😭🦋
چقدر خوب مفهموم خانواده و احترام و عشق و علاقه و زندگی روزمره و تلاش رو به نمایش گذاشت چیزهایی که خیلی کمرنگ شده. یه جاهایی دختر خانواده رو قضاوت میکردم که چرا قدردان پدر و مادرش نیست و.. ولی متوجه شدم خود ما هم همینطور هستیم و ناخواسته‌ باعث رنجش شون شدیم و بعد ها تأسف خوردیم بدون اینکه معذرت خواهی کنیم 💔
قشنگی سریال به این بود که خانوادگی پشت هم موندن و ساختن زندگی رو با همه بالا و پایین ها و در نهایت زحمات شون نتیجه بخش بود.
اونجا که اِ سون گفت : من تنها کسی بودم که تو بهشتی پر از گل زندگی کردم . بنظرم وصف خوشبختی یک زن بود که عشق واقعی و وفاداری و امنیت و حمایت رو طی سال ها تجربه کرده.
نکات خیلی قشنگ و ریزی داشت بین حرف ها و رفتار و حتی تصاویر که همه شون عالی بودن ، بعد از مدت ها یه سریال مطابق میل و سلیقم تماشا کردم و عمیقاً خوشحالم 🥹💜
امیدوارم همه عشقی سرشار از مهربانی و احترام و وفاداری و صداقت و اهمیت و حمایت ، مثل اوه اِ سون و یانگ کوان شیک تجربه کنیم و به اهداف مون برسیم 🫶🏻

نیاز دارم برگردم به پارسال این موقع ها
با این سریال حال خودمو خوب کنم
چون خیلی حالم بده الان.

خدایا هرچی از خوبی این سریال بگم کم گفتم
همزمان باهاش خندیدم
گریه کردم( دو جا عمیقاً تخلیه شدم از گریه..)
درک کردم
حس کردم
در عمق ش فرو رفتم
تازههههه متوجه شدم شوهر ا سون(دختر خانواده) کیم سون هو بوده که کراش من شده با سریال دهکده ساحلی چاچاچا و الان هم آیا میتوان این عشق را ترجمه کرد
خدایا
این خیلی خوب بودددد
اینو ببینید
دهکده ساحلی چاچاچا رو ببینید
به سامدالری خوش اومدید هم خواستید بخاطر روی گل ووکی ببینید

انقدر سریال کاملیه برای دوتا نقش ۶ تا بازیگر داره روی هم

جوری که این سریال زندگی واقعی رو به تصویر کشید هیچ سریال دیگه ای نتونست

چقدر خوب بود. دلم تنگ شده براش ،چقدر یکی اینطوری پشتت باشه خوبه امیدوارم هرکس داره قدرشو بدونه

با هر بار دیدنش چیزهای جالبی متوجه میشم
تک تک بازیگراش معروفن
حتی مثلا راننده و …
خیلی‌هاشون رو بار اول اصلا دقت نکرده بودم

با اینکه ایو تو تمام قسمت ها درحال گریستنه
اما چقدر گریه هاش‌ متفاوته
وقتی دو تا نقش رو داره بازی میکنه خدایی دقت کنین حرکاتش هم قشنگ متفاوته
انگار قشنگ دونفر مختلفن 😂

داریم دوباره پرتقال رو میبینیم
بقول همسرم همه چیز بازی و قیافه این دوتا عالیه و قشنگ شبیه روستایی ها شده
جز دندون های بوگوم
قشنگ مثل مروارید توشب برق میزنه 😂

پارک بوگوم مثل گربه ناز و ملوسه مخصوصا اون خنده های دلگرم کننده و مهربونش گوگولی مگولی

من مدت زیادی بی دلیل با این سریال گارد داشتم حس میکردم فضای سریالو دوست نداشته باشم. اما عجب سریالی بود…
هر قسمت گریه کردم باهاش
معنای زندگی عشق فداکاری انسانیت مهربونی غم صبر تسلیم نشدن و…
واقعا لذت بردم هرچند خیلی خیلی گریه کردم قلبم لرزید سنگین شد غم وجودمو گرفت بغض خفه ام کرد…
نمیدونم در وصفش چی بگم…
با پدرمادرامون مهربون باشیم اونا هم مثل ما اولین بارشونه زندگی میکنن
مخصوصا پدرا که ساکت ترن اما نگران تر… و این نگرانی خدا میدونه کجا طی سالهای طولانی گریبانگیرشون بشه…
همین الان حتی بغض دارم
انتخاب بازیگرا هم فوق العاده بود نمیتونم تصور‌کنم کس دیگه ای این نقشارو بازی میکرد.
توصیه میکنم دیدنش رو💔

خیلی سریال قشنگی بود
مخصوصا اولاشو خیلی دوست داشتم
بوگومه عزیزم
ای کاش نقشش توی سریال بیشتر بود🥲
پسر دوست داشتنی با اون خنده های عسلیش😍

این سریال جز ۳ تا سریال برتری که امسال دیدم
از دیدنش غافل نشین که پشیمون میشین🥹

وَ نظرم برای قسمتای دیگه…
مطمئنا این سریال به همون اندازه برای کره‌ایا حس نوستالژی داشته که سریال “تاسیان” برای ما ایرانیا! یعنی دقیقا جزئیات و متناسب با تاریخ کره درست کرده بودن… حالا درسته ما زیاد درکی از نوستالژی‌هاشون نداریم ولی حس خوب می‌داد! جزئیاتی مثل سریالی که اسمش ذکر شد، اسم خوراکی‌هایی که ذکر میشد… خلاصه حس خوبی داشت با اینکه برای ما ایرانیا صد در صد غریب بود.
مورد بعدی هه نیوها…
من سر سریال “به سامدالری خوش آمدید” با این شغل خطرناک آشنا شدم و تو این سریال برام چیز جدیدی نبود ولی ناخودآگاه به این شغل احترام خاصی قائلم! حتی حرف زدن از خطرات کارشون قلبم رو می‌فشرد!
دیوونه اون سکانس مربوط به بچگیشون شده بودم

من تو قسمت آخر مُردم! تمام ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه قسمت آخر و پا به پای همشون گریه کردم و آرزو کردم کاش عاشقا با هم بمیرن! کاش یه دارویی وجود داشت تا جون یه جفت رو با هم بگیره تا یکیشون مجبور نشه تنها بمونه! از طرفی پشیمونی بچه‌ها و ترس از اینکه تکیه گاهشون رو دارن از دست میدن خیلی بدی بود… خیلی بد!
دیگه هیچ وقت دلم نمی‌خواد این سریال رو ببینم ولی انقدر قشنگ بود انقدر یه جاهایی قلبم رو فشرد و یه جاهایی آرومم کرد، تا آخر عمرم یادم می‌مونه…
اوه اِ سون و یانگ گوان شیک!🙂💙
عشق قشنگشون و زندگی قشنگ‌ترشون هیچ وقت، هیچ وقت از ذهنم نمیره.

این سریالو موقع پخش دیدم یهویی دلم خواست بعد از مدت ها حسی که برای من داشت رو بیان کنم اگه کسی میخواد شروع کنه دلش خواست بخونه
*اگر از ژانر درام و زندگی لذت می برید این سریال عالیه
*فانتزی نیست و دارید یک زندگی واقعی رو همراه می شید
*غصه هاش دلتونو به درد میاره و اشک می ریزید و با لحظات خوشش خوشحال میشید
*یه حس واقعی بهتون دست میده نه رویا و خیال
* انتخاب بازیگرا بهتر از این نمیشد با تمام وجود بازی کردن

و در آخر بعد از تماشای این سریال هر دختری حسرت عشق مردی مثل گوان شیک رو تو زندگیش خواهد خورد.

ناراحتم که چرا بهش گارد داشتم و در برابر دیدنش مقاومت میکردم، باید زودتر میدیمش و این حس خوب رو تجربه میکردم برای من متفاوت ترین و زیباترین سریال تو این ژانر بود

دوست نداشتم
سلیقه من نبود

همین الان تمومش کردم
واقعا برای من سریال قشنگی بود انگار مامان باباها همه جا یه شکلن
در طول دیدنش همش به این فکر میکردم کاش مامان بابام ،فقط یه خورده خودخواه بودن کاش یه خورده خودشونو اولویت بزارن کاش خسته نشن کاش زود پیر نشن.
من عمیقا حس عشق، عذاب وجدان و خشم گوم میونگو نسبت به مامان باباش درک میکنم ،واقعا گاهی این حجم ازخودگذشتگی ها رو مخه🤦‍♀️🙂
ولی باید بگم مامان بابا، خیلی دوستون دارم مرسی که توی این دنیا خانوادم بودین…
سریال خیلی خاصی بود برام ولی فکر نکنم هیچوقت بتونم ریواچش کنم ،خیلی به ذهن و قلبم فشار اورد،حتی الانم که دارم این کامنتو مینویسم چشمام درد میکنه :)))))
مرسی از سازنده های این سریال قشنگ🌸

“میگن برای اینکه حتی یکبار توی این زندگی همدیگه رو ببینین به تقدیر بیشماری نیاز دارین”