دانلود سریال When Life Gives You Tangerines 2025

با هر بار دیدنش چیزهای جالبی متوجه میشم
تک تک بازیگراش معروفن
حتی مثلا راننده و …
خیلی‌هاشون رو بار اول اصلا دقت نکرده بودم

با اینکه ایو تو تمام قسمت ها درحال گریستنه
اما چقدر گریه هاش‌ متفاوته
وقتی دو تا نقش رو داره بازی میکنه خدایی دقت کنین حرکاتش هم قشنگ متفاوته
انگار قشنگ دونفر مختلفن 😂

داریم دوباره پرتقال رو میبینیم
بقول همسرم همه چیز بازی و قیافه این دوتا عالیه و قشنگ شبیه روستایی ها شده
جز دندون های بوگوم
قشنگ مثل مروارید توشب برق میزنه 😂

پارک بوگوم مثل گربه ناز و ملوسه مخصوصا اون خنده های دلگرم کننده و مهربونش گوگولی مگولی

من مدت زیادی بی دلیل با این سریال گارد داشتم حس میکردم فضای سریالو دوست نداشته باشم. اما عجب سریالی بود…
هر قسمت گریه کردم باهاش
معنای زندگی عشق فداکاری انسانیت مهربونی غم صبر تسلیم نشدن و…
واقعا لذت بردم هرچند خیلی خیلی گریه کردم قلبم لرزید سنگین شد غم وجودمو گرفت بغض خفه ام کرد…
نمیدونم در وصفش چی بگم…
با پدرمادرامون مهربون باشیم اونا هم مثل ما اولین بارشونه زندگی میکنن
مخصوصا پدرا که ساکت ترن اما نگران تر… و این نگرانی خدا میدونه کجا طی سالهای طولانی گریبانگیرشون بشه…
همین الان حتی بغض دارم
انتخاب بازیگرا هم فوق العاده بود نمیتونم تصور‌کنم کس دیگه ای این نقشارو بازی میکرد.
توصیه میکنم دیدنش رو💔

خیلی سریال قشنگی بود
مخصوصا اولاشو خیلی دوست داشتم
بوگومه عزیزم
ای کاش نقشش توی سریال بیشتر بود🥲
پسر دوست داشتنی با اون خنده های عسلیش😍

این سریال جز ۳ تا سریال برتری که امسال دیدم
از دیدنش غافل نشین که پشیمون میشین🥹

وَ نظرم برای قسمتای دیگه…
مطمئنا این سریال به همون اندازه برای کره‌ایا حس نوستالژی داشته که سریال “تاسیان” برای ما ایرانیا! یعنی دقیقا جزئیات و متناسب با تاریخ کره درست کرده بودن… حالا درسته ما زیاد درکی از نوستالژی‌هاشون نداریم ولی حس خوب می‌داد! جزئیاتی مثل سریالی که اسمش ذکر شد، اسم خوراکی‌هایی که ذکر میشد… خلاصه حس خوبی داشت با اینکه برای ما ایرانیا صد در صد غریب بود.
مورد بعدی هه نیوها…
من سر سریال “به سامدالری خوش آمدید” با این شغل خطرناک آشنا شدم و تو این سریال برام چیز جدیدی نبود ولی ناخودآگاه به این شغل احترام خاصی قائلم! حتی حرف زدن از خطرات کارشون قلبم رو می‌فشرد!
دیوونه اون سکانس مربوط به بچگیشون شده بودم

من تو قسمت آخر مُردم! تمام ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه قسمت آخر و پا به پای همشون گریه کردم و آرزو کردم کاش عاشقا با هم بمیرن! کاش یه دارویی وجود داشت تا جون یه جفت رو با هم بگیره تا یکیشون مجبور نشه تنها بمونه! از طرفی پشیمونی بچه‌ها و ترس از اینکه تکیه گاهشون رو دارن از دست میدن خیلی بدی بود… خیلی بد!
دیگه هیچ وقت دلم نمی‌خواد این سریال رو ببینم ولی انقدر قشنگ بود انقدر یه جاهایی قلبم رو فشرد و یه جاهایی آرومم کرد، تا آخر عمرم یادم می‌مونه…
اوه اِ سون و یانگ گوان شیک!🙂💙
عشق قشنگشون و زندگی قشنگ‌ترشون هیچ وقت، هیچ وقت از ذهنم نمیره.

این سریالو موقع پخش دیدم یهویی دلم خواست بعد از مدت ها حسی که برای من داشت رو بیان کنم اگه کسی میخواد شروع کنه دلش خواست بخونه
*اگر از ژانر درام و زندگی لذت می برید این سریال عالیه
*فانتزی نیست و دارید یک زندگی واقعی رو همراه می شید
*غصه هاش دلتونو به درد میاره و اشک می ریزید و با لحظات خوشش خوشحال میشید
*یه حس واقعی بهتون دست میده نه رویا و خیال
* انتخاب بازیگرا بهتر از این نمیشد با تمام وجود بازی کردن

و در آخر بعد از تماشای این سریال هر دختری حسرت عشق مردی مثل گوان شیک رو تو زندگیش خواهد خورد.

ناراحتم که چرا بهش گارد داشتم و در برابر دیدنش مقاومت میکردم، باید زودتر میدیمش و این حس خوب رو تجربه میکردم برای من متفاوت ترین و زیباترین سریال تو این ژانر بود

دوست نداشتم
سلیقه من نبود

همین الان تمومش کردم
واقعا برای من سریال قشنگی بود انگار مامان باباها همه جا یه شکلن
در طول دیدنش همش به این فکر میکردم کاش مامان بابام ،فقط یه خورده خودخواه بودن کاش یه خورده خودشونو اولویت بزارن کاش خسته نشن کاش زود پیر نشن.
من عمیقا حس عشق، عذاب وجدان و خشم گوم میونگو نسبت به مامان باباش درک میکنم ،واقعا گاهی این حجم ازخودگذشتگی ها رو مخه🤦‍♀️🙂
ولی باید بگم مامان بابا، خیلی دوستون دارم مرسی که توی این دنیا خانوادم بودین…
سریال خیلی خاصی بود برام ولی فکر نکنم هیچوقت بتونم ریواچش کنم ،خیلی به ذهن و قلبم فشار اورد،حتی الانم که دارم این کامنتو مینویسم چشمام درد میکنه :)))))
مرسی از سازنده های این سریال قشنگ🌸

“میگن برای اینکه حتی یکبار توی این زندگی همدیگه رو ببینین به تقدیر بیشماری نیاز دارین”

من بیشتر از ۱۰ ساله که کیدراما دیدم سیدراما دیدم و هزار مدل سریال دیدم
ولی هیچ سریالی مثل این سریال واسم نبود
تا الان با هیچ سریالی از همون قسمت اول گریه نکرده بودم
با این سریال از اولین قسمت تا اخرین قسمت همش داشتم گریه میکردم .
نه اینکه خیلی غمناک باشه ها
خیلی ارزشمند بود
درس های خیلی سنگینی داشت همینطوری که ئه سون و گوان شیک با تمام سختی ها بزرگتر میشدن
منم انگار باهاشون بزرگ میشدم ، انقدر برام کاراکتر های این سریال عزیز بودن که انگار بچه هام بودن
هر قسمت براشون کلی گریه کردم هربار که صورت ئه سون و گوان شیک رو میدیدم که دارن پیرتر میشن هی به خودم میگفتم اینا همون دو تا بچه کوچولویی بودن که تموم دنیای ئه سون کوچولو درس خوندن بود و دنیای گوانگ شیک کوچولو ئه سون بود ( وقتی دیدم به گوانگ شیک کوچولو میگن اگه ئه سون رئیس بسه تو چیکاره میشی و اون گفت بانوی اول … میدونستم این بچه کم حرف چه دل بزرگ و محکمی داره و تا آخرین لحظه ئه سون رو خوشبخت میکنه ) مثل بچه خودم به هردوشون افتخار میکردم .
هر جمله اش برای من درس بود
چقدر با خودم فکر کردم و دیدم منم بی انصاف بودم و چقدر دل مامان بابام رو شکستم
چقدر قلب فولادی داشتن هردوشون
این سریال زیباترین سریال عمرم بود. صاحب تمام قلب من شد

حس خیلی عجیبی دارم که تمومش کردم .
انگار بچه هامو بزرگ کردم و کل مسیر زندگیشونو دیدم ولی بازم نمیتونم ازشون دل بکنم .
ئه سون قشنگ من بهترین انتخاب زندگیش رو کرد
کسی رو انتخاب کرد که تمام زندگیش شد
تا لحظه اخر از قلب فولادیش حمایت کرد و لحظه ای توانایی دیدن ناراحتی و شرمندگی پسر قلب فولادیش رو نداشت
گوانگ شیک قوی من تمام زندگیت قلبت رو فولادی نشون دادی ولی قلبت شکننده ترین بود
همیشه تو حاشیه زندگی بچه هات براشون بهترین چیز هایی که از دستت میومد رو فراهم میکردی
برای پسری که ناخلف صداش میزدی سر خم کردی و التماس بقیه رو کردی
بهترین همسر و پدر دنیا شدی

سریال قشنگم ، بهترین درس زندگی رو بهم دادی همیشه تو قلبم میمونی

خیلی حس عجیبیه دلم میخاد برای این سریال نظر بنویسم چون اصلا تو کار نظر نوشتن نیستم ممکنه خوب ننویسم
اول بگم که این سریال واقعا لایق اینکه تاپ لیست محبوب ترین سریال های ۲۰۲۵ باشه هست
کست قوی،داستان قوی،فیلمبرداری قوی ادم دیگه از یه سریال چی میخاد
واقعا الان به این نتیجه رسیدم که فیلمی دیالوگ قوی داشته باشه برندس
اینقدر این سریال دیالوگ های ناب و عالی داشت که ادم باید قشنگ بعد هر دیالوگ بزنه رو استپ درباره اون دیالوگ فکر کنه و اونو تو زندگیش حس کنه
بازیگراش که نگم همشون عالی و پرفکت بودن و نقششون رو به بهترین نحو ایفا کردن
از نظر من بهترین نقش اول برای پارک بوگوم و پارک هائه جون هست.پارک بوگوم که قشنگ زاده شده تا نقش یک حامی و یک پدر و یک شوهر نمونه رو بازی کنه
مرد مگه میشه اینقدر خوب باشی؟بابا لامصب توقع هممون از همسر اینده رو برد بالا و ادم دلش میخاد هم یه همسر مثل گوان شیک داشته باشه هم یه بابای حامی مثل اون 😭❤️
پارک هائه جون هم عالی بازی کرد اینقدر این مرد عاشق زنش بود بخدا این بچه هاشون حق داشتن از مامانشون جساب ببرن و بگن اگر بابا قرار باشه بین ما و همسرش یکی رو انتخاب کنه همسرش اولویتشه وایییییی مرددددددد چقدر خوبی تو اخه😭😭😭
بهترین نقش مکمل برای من چوی دائه هون بود در نقش بو سانگ گیل
یعنی خداروشکر میکنم بازیگرش تا اخر بود اصلا عالی بود بینظیر بود نمیدونم چرا به این مرد کم توجهی شد خیلی خوب نقشش رو در اورد جوری که یه جایی تا حد مرگ ازش متنفر شدم و یه جای دیگه تا حد مرگ دلم براش سوخت خیلی این بشر خوب بود کاش بیشتر بهش توجه میشد 🥲❤️
در اخر این سریال رو باید بوسید بزاری گوشه ای از قلبت و توی زندگی اعمالش کرد
من واقعا با دیدن این سریال فهمیدم چقدر مامانم‌رو مثل گوم میونگ ناراحت کردم و حتی دلش رو شکستم و واقعا به خاطر کارهای خودم از خودم خجالت کشیدم این سریال بدون هیچ تبعیضی تمام مسائل زندگی رو بهت یاداوری میکنه
در اخر به این نتیجه میرسی یک همدم و حامی باعث میشه از روزای خیلی سخت عبور کنی اما سایه نفرین شده پول‌ هیچ وقت از زندگی خودت و بچه هات پاک نمیشه فقط باید بری جلو
مثل همیشه که گوان شیک به گوم میونگ میگفت برو هرکاری دوست داری انجام بده امیدوارم بیننده های این سریال هرکاری دوست دارن انجام بدن و موفق باشن حتی اگر شکست بخوری بالاخره بلند میشی و زندگی ادامه داره🫂✨️

نمیفهمم چرا انقدر یونگ بوم طرفدار داشت؟
یه پسر لوس مامانی که به شدتم تحت تاثیر مامانش بود چه طرفداری‌ای داره خب🤦🏼‍♀️ گوم میونگ با اون پدری که داشت هیچوقت نمیتونست با کسی مثل یونگ بوم زندگی کنه
حتی اگه باهم ازدواجم میکردن تهش ازهم جدا میشدن
حتی موقعی هم که باهم دوست بودن چندین بار ازهم جدا شدن
خدایی هیچ پسری نمیتونه تو زندگی واقعی مثل گوان شیک باشه این صحیح
اما پسرای مثل یونگ بوم زیادن😭😂 خودتونو بزارید جای گوم میونگ خب🙂
(البته خیلیا کارکتر یونگ بوم رو بخاطر بازیگرش یعنی لی جون یونگ دوست داشتن ولی خواهشاااا اینکارو نکنید انقدر بازیگرارو به کارکترشون ربط ندید🧘🏻‍♀️)

تا حالا ندیده بودم فکر میکردم خیلی غم انگیز باشه ولی خوب شد دیدم خیلی اشک درار بود ولی قشنگ بود در آخر قلبت سنگین نیست فصل‌های زندگی رو همراه کاراکترها تجربه می‌کنی شخصیت مورد علاقم پدر خانواده بود عین چشمه بود ناخالصی نداشت مادر ای سون با اینکه کم بود تو سریال ولی سنگین ترین اثر رو داشت در کل سریال شسته رفته برای ستایش یک زندگی عادی

تمایل به ریواچ 🥲

بچه ها حتما مینی پلت آیو با پارک بوگوم رو که زمان پخش سریال ضبط کردند رو ببینید به شدت پیشنهادی با یه فضای آرامش بخش

منم مثل ئه سون و گوم میونگ زودی اشکم در میاد و خیلی درکشون کردم. برعکس بقیه ی سریالا، داستان رو سوم شخص تعریف کردن و این باعث شد اونقدری که با بعضی کارکترا ارتباط میگیری اینجا نگیری.

من این سریال دوبار دیدم و هر دوبار تو جنگ بودیم و از لحاظ روحی داغون ولی بار دوم بیشتر لذت بردم از دیدنش. قسمت آخرش جوریه که هر دفعه ببینم سوی چشامو میبره
واقعا ارزش دیدن داره من خودم درس زندگی ازش گرفتم و از وقتی دیدمش خیلی سعی میکنم مراقب رفتارم با پدر مادرم باشم و بیشتر درکشون کنم یجورایی خودمو با گوم میونگ مقایسه میکنم و سعی میکنم مثل اون نباشم تو خیلی از موقعیت ها. مخصوصا تو بروز احساسات نسبت به والدین‌. بززگترین درسی که گرفتم این بود که نباید تو نشون دادن عشق و محبت و قدر دانی به خانواده خساست به خرج داد چون نتیجه ای جز پشیمونی نداره.

من همیشه وقتی تو کامنت های یک سریالی میگفتن ازش دری گرفتیم نمیتونستم درک کنم… کلا سریال ها رو برا تفریح نگاه میکنم و هیچ چیز خاصی از یک سریال‌ یاد نگرفتم

ولی این سریال واقعا قشنگ بود، واقعا بهم یاد داد که پدر مادرم رو بهتر درک کنم، این رو نشون داد که موفقیت یک آدم صرفا وابسته به خودش نیست و…
شاید نسبت به خیلی از سریال ها کشش و سرگرم‌کنندگی کمتری داشته باشه اما واقعا خانواده رو خیلی زیبا به تصویر کشیده بود و دلنشین بود!

تا اواسط کشش داشت
قابل بحث بود
قابل دیدن بود
ولی بعدش… دراپش کردم