دانلود سریال Tell Me That You Love Me 2023

دوباره ریواچ کردم و خوش گذشت 🫶🏻🥹
جانگ وو سانگ آجوشی کاش بازم سریال بازی کنی .
مردیکهههههه. لهنتیییییییی جذاب🌚🔥

دخترا کسی که دوست تون داشته باشه حتی اگه ناشنوا و لال هم باشه یه جوری توجه اش رو نشون میده و سعی می‌کنه ارتباط بگیره . اونی که با داشتن گوش و زبون باز هم حواس اش بهتون نیست و یا پرنسس بازی در میاره رو ساعت ۹ شب بذارین سر کوچه و درهای قلب تون هم محکم به روش ببندید قفل در هم عوض کنید.

برام جالبه که شخصیت مرد سریال باوجود ناشنوایی و لال بودن ولی به محض پیش اومدن سوتفاهم با هرچیزی که ممکن بود زبان اشاره، مترجم گوشی و نهایتا نگاه نافذش سعی میکرد سوتفاهم رو حل کنه چیزی که متاسفانه توی روابط شخصی خیلی از ما ها وجود نداره و نهایتا باعث میشه روابط پیچیده و خسته کننده بشن و در سکوت و بی خبری تموم بشن… فقط خاطرات منفی، دلخوری و کینه ازشون بجا می مونه ….
هرکسی تجربه مشابه من داشته لایک کنه

قسمت ۷ سریال دارم میبینم. فعلا به این نتیجه رسیدم که مردی که جذاب، خوش قیافه و مودب باشه با هر ناتوانی جسمی هم که داشته باشه، بازم دخترا عاشقش میشن 🙂

این سریال، یه نمونه نسبتاً خوبی از ژانر ملودرام محسوب می‌شه. مخصوصاً قاب‌های کلی سریال، فضای مینیمال و صحنه‌های طولانی و فضای آروم و هنریش خیلی دلنشینه و احتمالاً کسایی که اهل هنر باشن، خیلی با این سریال ارتباط بگیرن.
ایده کلی سریال واقعاً خوب بود و به خوبی تونست تنهایی درونی و سختی‌های پذیرفته نشدن توسط جامعه رو به تصویر بکشه. حتی مشکلاتی که زوج اصلی داستان داشتن، واقعی و به دور از اغراق بود. منتهی پایان‌بندی واقعاً ضعیفی داشت و یه سری جاها ریتمش بسیار کند می‌شد و می‌تونست کوتاه‌تر باشه. البته این نکته رو هم باید در نظر داشت که سریال بر پایه حس و انرژی بنا شده و نه رخداد و همین موضوع باعث می‌شه برای کسانی که دنبال اتفاق و حادثه بین شخصیت‌ها می‌گردن، یکنواخت به نظر بیاد.
به نظرم برگ برنده این سریال، بازی درخشان جونگ وو سونگه. این بشر، نقش یه هنرمند ناشنوا رو با ظرافت و در عین حال، بدون اغراق بازی می‌کنه. به طرز هنرمندانه‌ای، احساسات رو از طریق نگاه، مکث و زبان بدن به مخاطب منتقل می‌کنه. برای خود من یکی از به یادموندنی‌ترین نقش‌آفرینی بود که توی سریال‌های کره‌ای شاهدش بودم و بازی فوق‌العاده جونگ وو سونگ دلیلی بود که سریال رو دوست داشتم و تونستم باهاش ارتباط بگیرم.
کسایی که به درام‌های احساسی، آروم و هنری علاقه‌مندن و از روابط عاشقانه کند و عمیق خوششون می‌یاد؛ این سریال رو هم دوست خواهند داشت. کسایی هم که با فضاهای مینیمال و سکانس‌های طولانی و بی‌دیالوگ ارتباط نمی‌گیرن و دنبال ریتم سریع و اتفاق‌های زیاد هستن، سراغ این سریال نیان که دراپش می‌کنن. 🙂

خیلی قشنگ بود ولی انگار چند قسمت اخرشو با خیار پیوند زده بودن

خوب این سریال یا داشتم از زیبایی جملاتی که میگفتن اشک میریختم یا فقط داشتم لبخند میزدم…. خیلی زیبا بود

اگه میخوایید گوشه‌ای از دلبستگی ایمن ببینید، نقش اول مرد این سریال دقیق داشت مو به مو اجراش میکرد.
رابطه بین دو نفر بالغ برای من همیشه جذاب بود،

درباره نقش اول زن این سریال هم بگم که امیدوارم ی نفر با همچین شخصیتی روزی نصیب من بشه.

ملودرام همیشه ژانر مورد علاقه امه 🙂
فقط اینو بگم که دارم ریواچش میکنم ^^
تو این روزایی که پر استرس و عذابه برام و دارم لحظات سختی رو میگذرونم
این سریال مثل نفس گرفتن میمونه؛مثل خوردن آب یخ وسط تابستون،هات چاکلت داغ توی یه روز برفی…
خیلی این سریال رو دوست دارم،همه چیزش رو..❤

خیلی دوسش داشتم. چقدر چا جین وو خوووب بازی کرد. و چقدر مو اون رو دوس داشتم.

خیلی وقت بود میخواستم ببینمش ولی نمی‌شد یا رو مودش نبودم
خلاصه بالاخره دیدمش، باید بگم من رو مودش بودم و خیلی دوسش داشتم روند آرومش انگار بهم تنفس میداد
چقدر پلان‌های خوبی بسته بودن و روح رو نوازش می‌کرد…
باید بگم باید حتما رو مود سریال آروم باشید وگرنه دراپ میکنید چون روند آرومی داره.
دیالوگ‌هاش خیلی آموزنده بود! درباره آخرش بهتر بود یکم بیشتر بهش میپرداختن ولی باز چیزی از ارزشش کم نمیکرد.
۳ یا ۴ قسمت آخر منم یکم از روندش خسته شدم ولی بازم زیبا بود

خیلی خوبه این سریال

این سریال خیلی قشنگه ولی پایانش منطقی نبود.

خیلی قشنگ بود
هرچند سریال ملودرامه و چون درباره یه فرد ناشنواست و رابطه ش با یه فرد عادی ، از ملودرام های معمول هم کند تره ؛ حقیقتا یه جاهایییش رو دورتند دیدم ، به جز سکانس های دونفرشون؛ همه چیز سریال رو دوست داشتم به جز پایانش ؛

چقدر من این سریال و دوست داشتم. چقدر همه چیزش عالی بود 🥺❤

این سریال بازسازی silent ئه؟

نیازمند یک سریال با همین وایب:)

بیش از حد روند سریال آرومه و اگه بخوام صادقانه بگم دیدنش کاملا وقت تلف کردنه. من روی سرعت ۲ میدیدمش. داستانش برای اینکه یه فیلم دوساعته بشه خوب بود ولی برای یه سریال شونزده قسمته حرف زیادی برای گفتن نداشت. به نظرم ارزش دیدن نداره

آروم و یواشه .. و همین باعث میشه به دل بشینه. قسمت ۱۱ رو هم تموم کردم..

تنها مشکلی که دارم کم بودن دیالوگه

زوج دوم رو هم دوست دارم .. دوست داشتنین و وقتی کفش کاپلی پوشیدن گفتم آخیششششش… زوج سوم که اون خانم ناشنوا و دوست جین اوئه رو هم خیلی دوست دارم.

نقشی که رو مخمه

و یه نقش رو مخ دیگه هم بود از نقشای فرعی

در کل به دلم نشسته.. حیف فقط فصل عوض شد تو سریال و لباساشون هم تابستونی شد. ( من متناسب با فصل معمولا سریال میبینم که بتونم بیشتر سریال رو حس کنم) دوتا انتخاب داشتم یکیسریال بخشی از ذهن تو که درسته اولش زمستون بود و آخرش یکم هوا گرم شد ولی باز لباس ضخیم داشتن و با حس پاییزیم میخوند. و یکی این سریال که اینو هم به خاطر شال و اورکت و .. انتخاب کرده بودم چون فکر میکردم پاییزیه و دوست داشتم سریالی که حسو حال پاییز وزمستون رو داره رو ببینم .. ولی الان میفهمم اینو اواخر فروردین میدیدم بهتر بود.. با این حال دارم ازش لذت میبرم و اگه طرفدار ملودرام هستین شدیدا پیشنهاد میشه.

ای کاش حافظه ام پاک بشه ، بشینم از اول این سریال و ببینم🥲💔🫠

از دیدنش لذت بردم، باهاش خندیدم،گریه کردم و سعی کردم درکشون کنم.

سریال قشنگ و خاصی بود دوسش داشتم💕

یک سریال روح نواز و سرشار از آرامش با بازیگران خوب، تناسب زوج ها با هم، لوکیشن های زیبا، موسیقی های گوش نواز و آرامش بخش، بازی های حسی عالی، نمایش عشقی بالغانه و بدون اغراق و صحنه های تکراری و…
با وجود ریتم آرومش که مصداق اون نگاه های ممتد و سکوت های نسبتا طولانی بین زوج داستانه اما اصلا از دیدنش خسته نمیشید. البته من کلا این تیپ سریالا رو دوست دارم ولی آدم صبوری نیستم و شاید سریال دیگه ای بود میزدم جلو یا با دور تند می دیدم اما این یکی واقعا دلم نیومد چنین کاری کنم. چون لحظه به لحظه اش آرامش و حال خوب به مخاطب تزریق می کرد.
فقط نکته ای ذهنمو مشغول کرده

بالاخره بعد مدت‌ها داشتم از یه سریال لذت می‌بردم تا وقتی یهو متوجه شدم شخصیت زن در قسمت‌های آینده،

چقدررر دلم ملودرام قشنگ میخواد خیلی کم میسازن قدیم بهتر بود …چیه این ژانرای تخیلی پشت هم …حیف ملودرام نیس😍

چقدر دلم براش تنگ شد یهو🥲☹️💔