دانلود سریال I’ll Find You on a Beautiful Day

سلام.زیرنویس تیم بارکد رو هرکاری کردم دانلود نشد.لطفا درستش کنید.و اینکه آیا به نسخه WEB_DL میخوره؟

ادمین
میشه بیوگرافی سئو کانگ جون رو هم اضافه کنید…لطفاااا:)))

[قسمت چهاردهم، پست وبلاگ خصوصی]
یه زمانی بود که فکرمیکردم زندگی پروسه ای برای پیدا کردن جایگاه خودِ آدمه…جایی که ایرادی نداشته باشه من اونجا باشم…بدون اینکه کسی رو اذیت کنم یا کسی اذیتم کنه…پیدا کردن جایی که هیچکس منو رد نکنه…این چیزی بود که درمورد زندگی فکرمیکردم
اما الان نظرمو عوض کردم
جایی که “الان” توش هستم، جای منه…میخواد هرجایی باشه
تا وقتی که به عنوان خودِ واقعیم زندگی کنم باور دارم ایرادی نداره که اینجا باشم
این تمومِ چیزیه که میخوام امروز بگم…اگر بیشتر از این حرف بزنم ممکنه بخوام همه چیزو ول کنم

[قسمت شانزدهم، پست وبلاگ خصوصی]
دیروقته و اون توی بغل من خوابش برده…
سبکه و بوی سبزه از یه نسیم بهاری رو میده…بازم عطر اقاقیا اینجا رو پُر کرده
از خواب بیدار شد و پیشانی ام رو بوسید و دوباره با سرش رو سینه ام خوابش برد…نمیدونستم بوسیدن همچین چیزِ خوبیه:)

[قسمت سوم، پست وبلاگ خصوصی]
الان زیر همون سقفی خوابیده که من هستم…یکم پیش اومد توی اتاقم و گفت چراغ قدیمی روی میزم قشنگه…یهو یه موج شادی حس کردم
دلم میخواست زانو بزنم و دستاشو بگیرم و بهش بگم چه حسی نسبت بهش دارم؛ اما نمیخواستم غافلگیرش کنم…برای همین فقط گفتم “ممنون”

[قسمت هشتم، پست وبلاگ خصوصی]
چیزهایی هستن که وقتی تنهایی نمیتونی خوب ببینیشون و خیلی هم بد نیست که از تنهایی چیزی یاد گرفت
هرچه توقعات کمتری داشته باشی، روزهایت پرآرامش تر خواهند بود…مدام خواستنِ چیزی، دردناکه؛ اما منم بی آرزو و خواسته نیستم
آیرین رو توی کوه بوسیدم…داشتم غش میکردم
حالا آیرین در چشم هایم زندگی میکنه

[قسمت شانزدهم، 54:57]
❞یه بار هه وون درباره ی خوشبختی حرف زد…گفت سخت میشه متوجه خوشبختی شد و اگه هم بشی، تلاش و توجه زیادی میخواد که اون رو مال خودت کنی
راست میگه…هممون تلاش میکنیم که خوشبخت بشیم…خوشبختی سخت به دست میاد و مدت زیادی پیشت نمیمونه…حتی اگر برای یه مدت زیاد سخت کار کنی ممکنه موفق نشی خوشبخت بشی…با این حال هیچکس نمیتونه آینده مون رو پیش بینی کنه…اگه همیشه به سمت جلو حرکت کنیم و اگه به تلاش ادامه بدیم…اگر به زندگیمون ادامه بدیم باور دارم که اون روز میرسه❝

[قسمت شانزدهم، 1:00:40]
خوشبختی اینه…”چیزِ سختیه”
اما حتی وقتی صبح چشماتو باز میکنی و روزت رو شروع میکنی و امروز رو بی سر و صدا زندگی میکنی، ممکنه به اون “چیزِ سخت” رسیده باشی و تو این لحظه باعث خوشبختی کسی باشی…برای بعضیا کسی هستی که باید ازش ممنون باشن؛ ممکنه متوجه نشی اما فقط با زندگیِ اینجوری باید بدونی کارِت عالی بوده

[قسمت شانزدهم، 25:28]
+یه جوری حرف میزنی انگار خیلی وقته ازم خوشت میاد
-اما من واقعا خیلی وقته که ازت خوشم میاد…باور نکردی؟!
+نه…باور نمیکنم
-از کجا فهمیدی وقتی که گفتم خیلی وقته دوست دارم، الکی گفتم؟
+از کجا میدونستم؟!…از اونجا که من چشمای یه نفر که خیلی وقته دوستم داره رو میشناسم

[قسمت شانزدهم، 42:18]
+شاید فکرکنی دارم بی هدف دور خودم میچرخم و زندگی خسته کننده ای دارم…ممکنه فکرکنی شغلم چیزِ خاصی نیست…اما میدونی…من به این زندگی معمولی که دارم، میگم خوشبختی…چون این واقعا منو خوشحال میکنه
-چه خوب…چون آدمای زیادی نیستن که میدونن چی واقعا خوش حالشون میکنه

[قسمت پانزدهم، 40:01]
+هنوزم فکرنمیکنم رابطمون بتونه مثل قبل بشه
-نمیشه رابطمون فقط یه تَرَک برداشته باشه؟!…حتی وقتی یه میز ترک برمیداره، هنوزم میتونی ازش استفاده کنی
طبیعیه که هرچیزی در طول زمان فرسوده و کهنه بشه…چیزی به اسم رابطه ی بی نقص وجود نداره
پس یه تَرَک کوچولو چه ایرادی داره؟! و چه اشکالی داره یه کوچولو همدیگه رو ناراحت کنیم؟!
هیچکس عالی نیست…به خاطر همینه که ما آدما کارایی میکنیم که مجبوریم به خاطرشون عذرخواهی کنیم
بگو ببخشید و اوضاع رو درست کن…زندگی اینجوری پیش میره

[قسمت پانزدهم،46:46]
❞خانواده باید دردهاشونو باهم شریک بشن…بیا دردهامونو باهم شریک بشیم خاله❝

[قسمت چهاردهم، 40:39]
❞اعتماد مثل شیشه میمونه…وقتی بشکنه، حتی اگر تیکه های شکسته شده رو بهم بچسبونی جای ترک ها همیشه باقی میمونه❝

[قسمت پانزدهم، 29:26]
“میدونی گرما چیه؟!” اون ازم پرسید و منم جواب دادم…
وقتی که دستای سرد من دستای سرد تو رو لمس کنه و بعدش دوتایی گرم بشیم
وقتی تنهایی با تنهایی رو به رو میشه و به صمیمیت تبدیل میشه
وقتی ناراحتی با ناراحتی رو به رو میشه و تبدیل به شادی میشه
وقتی یه باد سرد با باد سرد دیگری رو به رو میشه و تبدیل به برف میشه
گرما یعنی این:)

[قسمت پانزدهم، 36:02]
برای چی میخواستی خودتو بُکشی؟!
نمیر…اگه تو بمیری منم میمیرم
مامانت هم همینطور
مادربزرگت هم همینطور
وضعیت اینجوریه…شاید فکرکنی ما اهمیت نمیدیم اما میدیم…هممون میمیریم

[قسمت سیزدهم، 36:12]
❞موهات بوی شامپوی “چارمینگ” رو میداد که مامانم ازش استفاده میکرد…
چشمات برای من همون آرامش قبل از طوفان بود…
من واقعا عاشق این خصوصیاتت بودم❝

[قسمت سیزدهم، 39:17]
❞نوک هر پنج تا انگشتم رو میبُرم و با خونم یه عصا میکشم…امشب تنها خواهم بود ولی تنها نمی مونم…امشب اشک خواهم ریخت
اولین لیوان، به سلامتی توئه…تویی که تنهام گذاشتی
لیوان دوم، به سلامتی منه…منی که خیلی رقت انگیزم
یه لیوان دیگه به سلامتی عشق ابدیمون
و لیوان آخر به سلامتی خدایی که از قبل میدونست و جلوجلو برای همه چیز تصمیم گرفت❝

[قسمت سیزدهم، 48:16]
+مطمئنم تو ازم متنفر نیستی…فقط از من خوشت نمیاد
-مگه فرقی هم باهم دارن؟!
+آره…فرق دارن؛ ممکنه از هرکسی، خوشت نیاد اما فقط از کسی که دوسش داری میتونی متنفر بشی

[قسمت دوازدهم، 25:45]
❞این مسئله که من گلِ رز دوست ندارم، آیا باید روی این واقعیت که اونا زیبا هستن تاثیری بزاره؟!
معلومه که نه…رز ها همیشه زیبا هستن؛ چه من دوسشون داشته باشم و چه نداشته باشم❝

[قسمت دوازدهم، 27:27]
❞وقتی رو به روی هم نشسته بودیم، میخندیدیم و جلوی اون درخت حرف میزدیم
نفس هامون، خنده هامون و داستان هامون به اون درخت نفوذ میکردند؛ تا مغز استخوانش نفوذ میکردند و این حقیقت که زیر درخت میخندیدیم و حرف میزدیم رو فراموش کردیم…حالا هر سال در بهار، اون درخت خنده هامون، نفس هامون و صداهامون رو به خاطر میاره تا برگ های سبزرنگ و تازه ای رو ایجاد کنه❝

[قسمت دوازدهم، 57:30]
❞حتی آدمایی که کوچیک و کم اهمیت به نظر میان هم احساس دارن❝

[قسمت یازدهم، 23:43]
❞من دخترم رو با عشق بزرگ کردم، اما وقتی پای پول بیاد وسط دیگه عشق معنایی نداره
همه چیز توی این دنیا عوض میشه…عوض میشه و میره…بچه هاتم مستثنی نیستن
اما کتاب ها فرق میکنن! پر از محتوا هستن و تغییر نمی کنن❝

[قسمت یازدهم، 34:49]
+خوشحالم که زنده موندی…ممنونم که نمردی، هه وونا:)
-بهم بگو ایم یون سوپ…چیزی که بین ما هست، عشقه؟!
+آره…عشقه!
-منم همین حس رو دارم

[قسمت یازدهم، 53:27]
❞میدونی…میدونی به درخشش نور خورشید وقتی که به سطح دریاچه ها منعکس میشه چی میگن؟!
بهش میگن “تلألو”
منم میخوام اونجوری بدرخشم…حتی بعد از مرگ❝

“باد می وزد، دوستت دارم” خاطراتِ سفرِ لی بیونگ ریول
[قسمت هشتم، 24:47]
وقتی از هم جدا شدن، به همدیگه چی گفتن؟!
وقتی از هم جدا شدن، هنوزم اون پسر کیف دختر رو براش حمل میکرد؟
بعدازظهر چه اتفاقی باید می افتاد؟
وقتی همدیگه رو دیدن، هردوتاشون داشتن اشک میریختن؟
با تمام سرعت میدویدیم و در انتهای این جهان به دنبال عشق بودیم…اما بعدازاینکه از اون عشق دست کشیدیم، به همون جایی که اول بودیم برگشتیم…انگار تمام انرژی و توانمون رو از بدنمون بیرون کشیده بودن و ما اسم این رو گذاشته بودیم “جدایی”
اما وقتی تمام انرژی مون رو صرف یک نفر میکنیم، میتونیم اسمش رو “عشق” بزاریم

[قسمت نهم، 14:06]
❞هرروز خورشید طلوع و غروب می کند
زندگی هم همینجوریه؛ روزای روشن و تاریک داره
بعضی آدما، خورشید همیشه براشون میدرخشه اما بعضی آدما همیشه توی تاریکی زندگی میکنن
و مردم از از دست دادن خورشیدی که همیشه براشون میدرخشیده، میترسن
میترسن نورش ناپدید بشه و دیگه نتونن خورشید درخشان رو ببین…پیش خودشون میگن اگه از اول نداشتمش، بهتر میشد…چون وقتی چیزی رو نداری، از دستش هم نمیدی❝

[قسمت ششم، 54:20]
+یه کسی که خیلی گرم هست رو میشناسم
-کسی که گرمه؟!
+اوهوم…وقتی کنارشم، حس میکنم مثل کتری که روی اجاقه، گرمم
راستش قبل از اون آدم نمیدونستم چقدر سردمه اما وقتی برگشتم خونه و خونه رو بدون اون دیدم، فهمیدم خیلی سردم بوده!

[قسمت سوم، 43:20]
+بعضیا تو کُل زندگیشون، نگرانیاشون رو با کسی شریک نمیشن
-حتی با خانواده شون؟!
+آره…مثلا بگن خیلی سخته یا زیادی دردناکه…هیچ وقت همچین چیزایی رو نمیگن و توی خودشون میریزن…شاید تا روز مرگشون
کلبه ی تنهایی شون رو داخل قلبشون میسازن و هیچوقت از اون کلبه بیرون نمیان
حتی وقتی احساس تنهایی میکنن، هیچوقت بهش اعتراف نمیکنن…درواقع ترجیح میدن تو تنهاییشون زندگی کنن چون اون کلبه رو بیشتر از خانواده شون دوست دارن
“به گل نرگس” از کتابِ “کسی که عاشقش هستم”
[قسمت سوم، 51:05]
❞گریه نکن…تنها بودن، خصلت آدم بودن است
زندگی، تحمل تنهایی است
منتظر ندایی نباش که هیچوقت نمی آید
آبچلیک در نیزارها تو را تماشا می کند
گاهی حتی خدا از تنهایی گریه می کند
پرنده ها روی شاخه ها می نشینند چون تنهایند
لبِ آب می نشینی چون تنهایی
سایه ی کوه خود را بر روستا می اندازد چون تنهاست
ناقوس زنگ ها به صدا در می آیند چون آنها هم تنهایند❝
[قسمت سوم، 58:03]
+خیلی دلم براش میسوزه
-برای کی؟!
+برای اون پسره با مژه ی نقره ای گرگ…حتما خیلی تنها بوده…یعنی پسره چقدر سردش بوده؟!
-برای اون پسر چیکار میتونیم بکنیم؟
+باید بغلش کنیم! تا جایی که میتونیم محکم بغلش کنیم…با تمام وجودمون، که بتونه گرما رو حس کنه…باید محکم بغلش کنیم:)

شعر “یک نوشیدنی” از کتابِ “کسی که عاشقش هستم”
[قسمت دوم،18:18]
❞زندگی هیچوقت برایم نوشیدنی نخرید
در شب های زمستانیِ زیادی، در دکه ی خوراکی فروشی انتهای کوچه بن بست، جیب هایم را خالی کرده ام تا برای زندگی نوشیدنی بخرم…اما زندگی هیچوقت حتی یک نوشیدنی هم برایم نخرید
چه در یک روز برفی و چه در روزی که گل نیلوفری در سکوت شکفت و پرپر شد❝

“وقتی داستان شیم میونگ رو بشنوید، این شعر رو با تمام وجودتون درک میکنید”
[قسمت دوم، 20:26]
❞بارانِ یخ بر روی دریاچه ی هه چون میریزد
و زمانی را که شب گذشته به عنوان عاشق و معشوق سپری کردند به طور کامل ذوب میکند
Y به او که بر روی چمن ها رها کرده بود فکر میکرد…دیگر چقدر باید در این درد سرگردان باشم تا تمام آن خاطرات را از بین ببرم؟!
اگر خاطرات عشق، بارانِ یخ یا آدم برفی هایی گمشده در فصل ها بودند، احتیاجی به پشیمانی نیست، میخواهم از بین بروند
عشق قدیمی از رودخانه ی فراموشی میگذرد، تنها اگر من نیز میتوانستم از این دشت بیهودگی بگذرم❝

[قسمت دوم، 25:44]
+راستش من چند وقتیه که کتاب نخوندم
-چرا؟!
+کتاب ها داستان میگن، درسته؟! راستش من نمیتونستم کشمکشی که بین خودم و آدمای داستان بود رو کنترل کنم…زندگیم همینطوریش هم سخت بود و دیگه انرژی کافی برای اهمیت دادن به مشکلات آدمای دیگه نداشتم…

[قسمت دوم، 41:30]
❞ من واقعا از کلمه ی “سوءتفاهم” متنفرم!
اصلا معنیش چیه؟! اگر کار اشتباهی انجام دادی قبولش کن و معذرت خواهی کن چون این کلمه فقط یه بهونست! یه بهونه که کمکت میکنه غیرمستقیم بگی که هیچ کار اشتباهی انجام ندادی و این یعنی من اشتباه نکردم و تو بد برداشت کردی…یعنی بازم میخوان تقصیرا رو بندازن گردن من!❝

من هیچوقت فکرنمیکردم “شب بخیر” میتونه انقدر معنی زیبایی داشته باشه!
[قسمت اول، 27:55]
❞خوب خوابیدن و خوب غذا خوردن از چیزی که به نظر میرسه، سخت تره…خیلی چیزِ ساده ایه ولی با این حال بازم خیلیا باهاش مشکل دارن
و حالا که خوب خوابیدن چیز خوبیه، خوب بیدار شدن، خوب غذا خوردن، خوب کار کردن و یه استراحت خوب داشتن و نهایتا اگه بتونی شب ها خوب بخوابی، میتونی اسم این زندگی رو بزاری یه زندگی خوب…
پس همگی شب خوبی داشته باشین❝
[قسمت اول، 42:46]
❞تنها یه دلیل هست که به خاطرش زمستون رو دوست دارم
برگ هایی که جلوی پنجره ام رو پوشونده بودن ریختن
و حالا میتونم پنجره ی اتاقت رو اون طرف خیابون ببینم❝

“دَر یِک روزِ زیبا طُ را پِیدا مـےکُنَم” اغراق نیست اگر بگم عاشقانه ترین سریالی که دیدم، همینه اغراق نیست اگر بگم سالم ترین سریالی که دیدم، همینه اغراق نیست اگر بگم آموزنده ترین سریالی که دیدم، همینه این سریال به نظرم واقعیتِ زندگیه…اثری که هم چهره ی روشن و هم چهره ی تاریک زندگی رو باهم نشونت میده و نهایتا بهت میگه کدوم یکی بردیگری غلبه میکنه… معمولا سریال هایی که از روی کتاب ساخته میشن بی نقص هستن…این سریالم از رمان کره ای I’ll Go to You When the Weather Is Nice اقتباس شده و برای من خالی از هرگونه کم و کاستی. ریتم آرومی داره اما عجیب برام هیجان انگیزه…وجودِ همین پارادوکسه که آدم جذب این سریال میشه. یه مژده هم به اونایی که مثل خودم تایپ شخصیتی شون INFP یا INFJ هست و به طور کلی همه ی درونگراها…این سریال برای ما ساخته شده:))ولی این حرفم اصلا به این معنی نیست که برون گراها این سریالو نبینن(اگر کسی این سریال رو نبینه یه خلاء بزرگی توی دنیای کیدراماش حس میکنه)اما خب این سریال ریزجزئیاتی داره که بیشتر درونگراها حسش میکنن و بهش اهمیت میدن مثل حرف هایی که به جای به زبان آوردن، توی ذهن مرور میشن یا نوشته میشن…لمس و نگاه هایی که بیشتر از صدتا حرف معنی دارن…یه آغوشِ گرم… بوی قهوه…عطرِ چای…صدای بارون…کتابخونه ی چوبی…انجمن کتابخوانی شبانه…صدای ورق زدن کتاب ها…صدای تایپ کردن ایم یون سوپ موقع نوشتن پست وبلاگ خصوصیش… دیگه از کجا بگم؟! از فیلمنامه ی شاهکاری که داشت یا از دیالوگای قشنگی که داشت؟!جوری دیالوگ های این سریال زیباست که وقتی بزاریشون کنار هم میتونی ازش یه کتاب بنویسی موسیقی متن گوش نوازی که داشت…لوکیشن چشم نوازی که داشت… و تیم بازیگری که به معنای واقعی کلمه “بازیگر” بودن! از سئو کانگ جونِ عزیزم بگیر تا پارک مین یانگ و بازیگر نقش خاله ی هه وون و مادرش و مادرِ ایم یون سوپ و همینطور تموم بازیگران فرعی. چیز دیگه ای که خیلی دوست دارم راجع به این سریال، این بود که در نهایت هیچ چیز مبهمی باقی نگذاشت و به تمام سوالاتی که توی ذهنم ایجاد شده بود پاسخ داد حتی به چیزهایی که برام سوالم نشده بود هم جواب داد:)انقد این سریال خوبه. زمستان ریتم زندگی آدم‌ها رو در همه‌جای دنیا کند می‌کنه؛ اما شاید زمستان در روستای “بوکهیون ری” متفاوت باشه…و همینطور هم هست! جوری که این سریال مفهوم “خانواده” رو به تصویر می کشید واقعا قابل تحسینه! چیزی که این روزا متاسفانه خیلی کم رنگ شده… واقعا گریه ام میگرفت وقتی که عشق مادر یون سوپ نسبت بهش رو میدیدم…یه بخشی از قلبم برای همیشه همراه این مادر و پسر می مونه… این سریال پر شده از سکانس های مورد علاقه ی من؛ اما اون سکانسی که از همه بیشتر دوسش دارم، اونجاست که ایم یون سوپ اون کادوی تولد خاص رو به مامانش میده… و خودِ تو…ایم یون سوپ! کرکتری که توی کیدراما از همه بیشتر دوستت دارم♡ اما در نهایت سوالی که با پایان سریال در ذهن من ایجاد شد… واقعا باید چطوری زندگی… Read more »

ولی امان از نگاه های یون سوب..🫠
مخصوصا نگاه هاش به هه وون.
یه جوری نگاهش می‌کنه که آدم دلش میخواد عاشق بشه…

آرزوم اینه که منم یه مغازه کتابفروشی داشته باشم توی یه شهر یا روستای کوچک.
اصلا هم مهم نیست که مشتری هام کم باشن، همین که چندتا مشتری خاص داشته باشم و بتونم مثل یون سوب یه انجمن کتابخونی راه بندازم ،کافیه!

من به شدت نیاز به حال و هوای سریال های برشی از زندگی داشتم. این سریالو از ۵ سال پیش،نشون کرده بودم که ببینم. بالاخره اومدم سراغش. قسمت های اول و دوم یه کم دودل شدم که نکنه اون چیزی که من می‌خوام نباشه، اما جلوتر که اومدم، دیدم دارم بیشتر و بیشتر کنجکاوش میشم و هی دلم میخواد پشت سر هم ببینمش ولی در عین حال دوست ندارم زود تمومش کنم.
من دارامای کره ای زیاد دیدم. مخصوصا توی ژانر درام و ملودرام و برشی از زندگی. کاراکتر یون سوب خیلی خاصه برام‌ توی کمتر سریالی دیدم اینجور شخصیتی رو. نمیگم اصلا شبیهش نیست ، نه اتفاقا بعضی جاها منو یاد کاراکتر جونگ هه این توی سریال تکه ای از ذهنت میندازه. شایدم دلیل اینکه اینقدر دوستش دارم بخاطر اینه که خیلی شبیه خودمه‌. انگار ورژن پسرونه خودمه.

این سریال قلب منه…واقعا حس خوبی بهم میده

من سریال های این مدلی که توی یه شهر یا روستای کوچک روایت میشه رو دوست دارم
جامعه های کوچیکی که همه هوای هم رو دارن هر کسی داستان خودش رو داره
شهر ساده و زیبا
خط داستانی های فرعی رو بیشتر دوست داشتم تا داستان زوج اصلی
یکم نوع رابطه ی زوج اصلی رو دوست نداشتم

انجمن کتابشون خیلی دوست داشتم.کاش ما هم توی جمع های خودمون از این انجمن ها بذاریم

بشدت دوستش دارم💝✨

قسمت ۶ رو تموم کردم بنظرم این سریال خیلیی دوست داشتنیه🫠 قلبمو گرم میکنه
یون سوب خیلی عسله
واقعا سریال خاصیه، در حین آرامشی که داره اتفاقای جالبی رو در خودش جای داده